Streaming Markdown, historia sesji, diffy oraz tryby Manual, Accept Edits, Plan i Auto.
PUBLIC WORK / CLAUDE CODE VS
Claude Code. W Visual Studio.
Natywne rozszerzenie Visual Studio dla Claude Code: panel WPF, planowanie, diffy, kontekst kodu, automatyzacja IDE, debugger i Remote Control. Agent pozostaje Claude Code, a rozszerzenie daje mu dostęp do rzeczywistego środowiska Visual Studio.
Jaki problem rozwiązuje?
Claude Code jest agentem działającym z poziomu CLI, ale Visual Studio ma informacje i możliwości, których zwykły terminal nie widzi: natywny diff, Error List, projekty i solution, aktywny dokument, debugger, call stack, locals czy stan uruchomionej aplikacji.
To rozszerzenie łączy Claude Code z tym środowiskiem. Zamiast kopiować kod i błędy do terminala, agent może korzystać z kontekstu dostarczanego przez IDE i wykonywać operacje na rzeczywistym projekcie.
Rozszerzenie nie jest reimplementacją modelu ani osobnym agentem. Claude Code wykonuje pracę poza procesem Visual Studio, a integracja udostępnia mu funkcje IDE przez Agent Client Protocol i narzędzia sterujące Visual Studio.
Co dostajesz w środku Visual Studio?
Plan implementacji jest otwierany jako dokument. Możesz go zaakceptować albo odesłać z komentarzem przed rozpoczęciem implementacji.
Każdy plik zmieniony przez sesję można otworzyć, zaakceptować lub odrzucić, pojedynczo albo zbiorczo.
Aktywny dokument, kilka dokumentów, zaznaczenia i obrazy mogą trafić do sesji bez ręcznego kopiowania treści.
Otwieranie i aktywowanie dokumentów, dodawanie plików do projektów, praca z solution, build/rebuild/clean, Error List, Output i polecenia DTE.
Breakpointy, start debugowania, oczekiwanie na breakpoint, call stack, locals, ewaluacja wyrażeń, stepping, continue i stop.
Podczas debugowania agent może korzystać z UI Automation: znaleźć okna, odczytać drzewo UI, kliknąć przyciski, zmienić checkboxy, wpisać tekst i wykonać screenshot.
Ta sama sesja może być prowadzona z claude.ai/code, gdy Remote Control jest włączone.
Sesje workspace, tytuł rozmowy, czas działania, zużycie tokenów, aktywność oraz stan kontekstu są widoczne w panelu.
Gdy Visual Studio jest w tle, możesz dostać informację o zakończeniu pracy, wymaganej zgodzie albo planie oczekującym na review.
Jak wygląda typowy przepływ?
Otwierasz solution i uruchamiasz Claude Code w panelu Visual Studio. Dodajesz kontekst, jeśli jest potrzebny, i opisujesz problem tak jak w zwykłej sesji Claude Code.
Jeżeli pracujesz w trybie Plan, najpierw dostajesz plan jako dokument. Możesz go poprawić przed jakąkolwiek implementacją. Gdy agent zaczyna zmieniać pliki, zmiany trafiają do mechanizmu Changed Files i diffów.
Po zmianach agent może zbudować solution, odczytać rzeczywiste błędy z Error List, uruchomić debugger i przejść przez kod. Dzięki temu pętla nie kończy się na wygenerowaniu patcha: może obejmować implementację, kompilację, diagnozę i kolejną poprawkę.
Uprawnienia i bezpieczeństwo.
Żądania uprawnień pozostają interaktywne. W trybie Manual każda operacja wymagająca zgody pyta użytkownika; Accept Edits i Auto świadomie rozszerzają zakres automatyzacji.
Rozszerzenie wykorzystuje istniejące logowanie Claude Code. Nie tworzy osobnego mechanizmu logowania dla Visual Studio i nie przejmuje poświadczeń wewnątrz procesu rozszerzenia.
Sesje mogą zawierać kod źródłowy, niezapisane zmiany, ścieżki plików, obrazy i wyniki narzędzi. Zakres danych przekazywanych do skonfigurowanego dostawcy modelu powinien być traktowany jako część granicy zaufania środowiska.
Wymagania i ważne ograniczenia.
Rozszerzenie wymaga Visual Studio 2022 lub 2026, komponentu .NET 8 Runtime w instalacji Visual Studio, Node.js 22+ oraz zalogowanego Claude Code CLI. Pełne budowanie i pakowanie VSIX wymaga Windows i Visual Studio z workloadem Visual Studio extension development.
Claude Code pozostaje właściwym agentem. Możliwości zależą od adaptera ACP i reklamowanych przez niego capability; strona nie powinna sugerować, że jest to automatycznie pełna zgodność funkcjonalna z każdą wersją oficjalnych integracji Claude Code.
F5 uruchamia osobną Experimental Instance Visual Studio. Zbudowanie rozszerzenia nie aktualizuje automatycznie instalacji używanej na co dzień — do normalnego użycia trzeba zainstalować nowy VSIX.